ปฐวีธาตุ วัตถุศักดิ์สิทธิ์โดยอริยบุคคล

  ..เป็นความเชื่อส่วนบุคคล ต้องใช้วิจารณญาณ..

ความเชื่อเกี่ยวกับหินมงคลและพลังงานตามธรรมชาติจากหินชนิดต่าง ๆ เป็นแนวคิดที่นิยมกันมาเนิ่นนานและมีอยู่ในทุกอารยธรรมทั่วโลก ความเชื่อเรื่องปฐวีธาตุ ก็ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับความเชื่อเรื่องหินที่ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องราง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่อย่างนั้นเลย

ภาพหินผลึกใส แก้วมีค่าจากกรุเจดีย์ในเมืองฮอด
จัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

ปฐวีธาตุ หมายถึง ธาตุมีลักษณะแข้นแข็ง ยังเป็นที่รองรับของธาตุอื่น ๆ ซึ่งก็คือถึงธาตุดิน อันเป็นหนึ่งในมหาภูตรูป ๔ คือ ดิน น้ำ ลมและไฟ เมื่อประกอบกันแล้วเกิดเป็นวัตถุ มีตัวตนสมมุติขึ้นให้สัมผัสได้ว่าอ่อนหรือแข็ง ย่อมหมายถึงความเข้มข้นของธาตุดินในสิ่งสมมุติเหล่านั้น 

(ที่มา : https://web.ybatnet.org/th/blog/detail.php?id=94&page=)

แต่ปฐวีธาตุอันเป็นเรื่องที่จะกล่าวถึงในที่นี้ หมายถึง วัตถุศักดิ์สิทธิ์ประเภทหนึ่งที่มีกลุ่มคนเชื่อถือ จัดเป็นเครื่องรางใช้ป้องกันเภทภัย เป็นหินที่ผ่านการอธิษฐานด้วยพลังจิตที่ลึกล้ำโดนเฉพาะเจาะจง เรียกว่า หินปฐวีธาตุ ซึ่งหินทั่วไปในธรรมชาติจะไม่สามารถเป็นปฐวีธาตุได้เอง รวมถึงการเสกวัตถุมงคลแบบต่าง ๆ ก็ไม่อาจทำให้หินเป็นปฐวีธาตุได้ แม้ในปัจจุบันจะมีคนเชื่อว่าหินจำนวนมากในแม่น้ำโขงเป็นสมบัติของพญานาค และเป็นปฐวีธาตุ แต่อันที่จริงแล้วนั่นเป็นเพียงการอธิบายความแค่ส่วนเดียว จากกรรมวิธีการอธิษฐานปฐวีธาตุของหลวงปู่คำพันธ์ ที่ยังห่างไกลจากความจริงมากมายนัก

ท่าน ธมฺมวิตกฺโก หรือภิกษุท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต แห่งวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร อดีตมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุคคลที่ทำให้ปฐวีธาตุเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง จากหนังสือ ตามรอย ธมฺวิตกฺโก พระอรหันต์กลางกรุง  เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับของอย่างหนึ่งที่ท่านตั้งจะใจจะมอบให้กับผู้อุปัฏฐากและญาติใกล้ชิด คล้ายเป็นมรดกที่ทิ้งไว้ในวงศ์ตระกูล จึงบอกย้ำให้คนเหล่านั้นไปนำหินกรวดที่ อำเภอบางบ่อ ใกล้คลองเจ้า (คลองพระองค์ไชยานุชิต) ในทีแรกไม่ใคร่มีผู้ในใส่ใจกับคำพูดของท่าน ด้วยกังวลกับการอาพาธและพยาบาลท่านอยู่ จนท่านพูดหลายครั้งเข้าจึงได้พากันเดินไปเก็บหินกรวดมาตามที่ท่านสั่ง เมื่อได้มาแล้วท่านจึงได้อธิษฐานปฐวีธาตุให้ราว ๓ ถึง ๔ ครั้ง ก่อนที่ท่านจะถึงกาลละสังขารหลังการอธิษฐานครั้งสุดท้ายในวันต่อมา ในบรรดาบุคคลที่นับถือเชื่ออย่างมากว่า ปฐวีธาตุที่ได้รับจากท่านนั้นเป็นมงคลที่สุดและดีที่สุดในบรรดาอะไรทั้งหมดที่ท่านเสกหรืออธิษฐานใว้ ด้วยท่านเคยอธิบายว่าหินปฐวีธาตุนี้มีคุณสมบัติเปรียบดังแผ่นดินที่โอบอุ้มสรรพสิ่งที่มีทั้งดีและร้าย มีความดีงามเสมือนดังความรักของแม่ที่มีต่อลูกไม่ว่าจะชั่วหรือดี ความรักและการให้อภัยของแม่ก็มีอยู่เสมอไม่จางหาย 

ภาพจากหนังสือ ตามรอย ธมฺมวิตกฺโก พระอรหันต์กลางกรุง

หลวงปู่คำพันธ์ (พระสุนทรธรรมากร) แห่งวัดธาตุมหาชัย จ.นครพนม เป็นผู้หนึ่งที่ได้อธิษฐานปฐวีธาตุไว้เพื่อประโยชน์แก่มหาชนโดยใช้หินจากแม่น้ำโขง ซึ่งตามตำราว่าต้องใช้หินที่เป็นก้อนใสไร้ตำหนิให้นำมาอธิษฐานเป็นปฐวีธาตุได้ แต่หินจากแม่น้ำโขงที่จะไร้มลทินตามตำรานั้นหาได้ยากยิ่ง มีไม่มากพอที่จะอนุเคราะห์ผู้คนจำนวนมากได้ตามที่ท่านตั้งใจ ดังนั้นแม้หินบางก้อนที่ไม่ใสมากแต่ไม่แตกหักท่านก็อนุโลมให้นำมาอธิษฐานได้เช่นกัน ส่วนปฐวีธาตุที่เป็นสมบัติพญานาคนั้น อาจจะมีเพียงส่วนที่ท่านได้พบตามนิมิต ว่ามีเหล่านาคมาบอกจุดที่มีหินใสอันเป็นสมบัติของนาคพิภพ และเป็นหินที่ท่านได้เก็บมาอธิษฐานด้วยตัวท่านเอง ซึ่งอาจย้อนไปถึงช่วงที่ท่านอธิษฐานครั้งแรก ๆ ตั้งแต่ก่อนปี พ.ศ.๒๕๐๐ แล้วก็ได้ กล่าวกันว่ามีปฐวีธาตุชุดหนึ่งที่หลวงปู่จะมอบให้ผู้ที่เข้าไปขอด้วยตัวเอง ซึ่งท่านจะพิจารณาก่อนและไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ ชุดนี้จะพิเศษกว่าที่มีให้บูชาที่วัดและสร้างขึ้นแบบถูกต้องตามตำราบังคับไว้ทุกประการ จึงน่าเชื่อว่าเป็นปฐวีธาตุที่มีพญานาครักษาอยู่เฉพาะเป็นองค์ ๆ ไป

(ที่มา : http://www.navaraht.com/forum/forum15/topic190.html )

ส่วนคุณแม่บุญเรือน (อุบาสิกาบุญเรือน โตงบุญเติม) ท่านมีเจตนาที่จะช่วยผ่อนปรนทุกขเวทนาจากอาการป่วยไข้ของศิษย์ ด้วยมีความรู้เรื่องสมุนไพรและการนวดรักษามาเป็นทุนเดิม เมื่อประสบความสำเร็จในทางปฏิบัติวิปัสสนาเจริญกัมมัฏฐานจนมีความชำนาญได้อภิญญา ครั้นถึงคราหนึ่งท่านจึงอธิษฐานก้อนหินจากน้ำตกพริ้ว อันมีลักษณะเฉพาะตามวิธีของท่าน สำหรับแช่ในน้ำสะอาดเพื่อดื่มเป็นน้ำมนต์ในการรักษาโรค หรือในหมู่ศิษย์ที่แม้จะหาศิลาน้ำไม่ได้ ท่านก็อนุญาติให้ทำน้ำมนต์เองได้ในช่วงเช้าของวันเสาร์ ศิลาน้ำจึงเป็นที่ยอมรับเชื่อถือกันว่าเป็นปฐวีธาตุเช่นกัน หากแต่มีการอธิษฐานให้โดดเด่นในทางรักษาโรคเป็นพิเศษ

ภาพศิลาน้ำ จากพิพิธภัณฑ์วัดสัมพันธวงศาราม วรวิหาร
โดย พรรณราย เชื้อพิบูลย์

จากการศึกษาข้อมูลและสอบถามผู้รู้หลายท่าน ยืนยันตรงกันว่าปฐวีธาตุนั้นเป็นของศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ได้ทำกันได้ทั่วไป ไม่อาจทำสำเร็จได้ด้วยเวทย์มนต์คาถา และต้องเกิดจากผู้ที่กระทำวิปัสสนาเท่านั้น ซึ่งผู้ที่จะทำได้ได้นั้นย่อมมีน้อยนัก และผู้เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนาก็อาจไม่รู้วิธีหรือสนใจที่จะทำด้วย ค่าที่ท่านเหล่านั้นมักมีจิตที่ละเอียดซึ่งฝึกฝนมาเพื่อขัดเกลากิเลส ย่อมคลายความยึดติดวิเศษแล้ว หากมีแต่เพียงบางท่านที่อธิษฐานไว้ด้วยเหตุผลบางอย่างที่เราไม่อาจหยั่งรู้ได้ ที่สำคัญก็คือปฐวีธาตุจะมีพลังปกป้องชนิดที่ไม่ว่าผู้ที่ครอบครองนั้นจะเชื่อหรือไม่ จะดีหรือร้าย หรือเอาไปทำอย่างไรก็ไม่เสื่อมถอย ปฐวีธาตุจึงต้องเกิดจากก้อนหินทั่วไปที่แสนธรรมดา เพราะเมื่อพ้นจากมือผู้ที่เคยครอบครองไปแล้ว ย่อมจะสร้างความคลางแคลงใจให้กับผู้รับรุ่นต่อ ๆ ไป ในปัจจุบันจึงหลงเหลือปฐวีธาตุที่เชื่อถือได้น้อยมาก เฉพาะของที่ท่านเจ้าคุณนรฯ อธิษฐาน รวมแล้วก็มีอยู่ไม่ถึงหนึ่งพันห้าร้อยองค์เท่านั้น โดยมีหลักฐานว่า ในวันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๑๔ คราวเสด็จพระราชดำเนินงานบำเพ็ญกุศลศพ ทางญาติของท่านเจ้าคุณนรฯ ได้พร้อมใจกันทูลเกล้าฯ ถวายปฐวีธาตุแด่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ จำนวน ๒๐ องค์ ท่านยังรับสั่งตอบว่าจะพระราชทานแจกให้เฉพาะพระราชวงศ์ใกล้ชิดเท่านั้น

ภาพจากหนังสือ ตามรอย ธมฺมวิตกฺโก พระอรหันต์กลางกรุง

ภาพจากหนังสือ ตามรอย ธมฺมวิตกฺโก
พระอรหันต์กลางกรุง

มีคำกล่าวกันในหมู่ผู้ศรัทธาว่า ปฐวีธาตุของท่านเค้าคุณนรฯ หรือของหลวงปู่คำพันธ์ รวมถึงศิลาน้ำของคุณแม่บุญเรือน เป็นของที่ไม่ต้องตามหา เพราะตามแล้วก็เป็นทุกข์ด้วยว่าไม่รู้จะต้องไปหาจากที่ไหน แม้ได้มาแล้วก็เป็นทุกข์เพราะไม่รู้ว่าใช่ของจริงหรือไม่ หากไม่มีบุญวาสนาต่อกันหรือจำเป็นต้องมี ก็ไม่อาจจะมีได้เลยเว้นแต่จะโชคดีมากแบบไร้เหตุผล หากลองพิจารณาดูเล่น ๆ ผู้ที่น่าจะอธิษฐานไว้มากที่สุดคือหลวงปู่คำพันธ์และคุณแม่บุญเรือน โดยอนุมานจากเรื่องเล่าและภาพถ่ายเก่า ส่วนตัวคิดว่ารวมแล้วอย่างมากก็ไม่น่ามีอยู่เกินสามหมื่นองค์ ส่วนพระองค์อื่นหรือท่านอื่นที่มีคำเล่าลือว่าสามารถอธิษฐานทำได้ ก็ล้วนแล้วแต่ไม่ได้ทำไว้มายมายหรือมีการยืนยันถึงอย่างจริงจัง เพราะคำว่าปฐวีธาตุที่เราเข้าใจ และปฐวีธาตุในความหมายของแต่ละท่าน อาจจะไม่ตรงจากเรื่องที่เรากำลังพูดถึงอยู่นี้

ด้วยหายากมากและมีคนยากได้ จึงมีการแต่งตำนานใหม่ให้ปฐวีธาตุจนเกิดเป็นความเชื่อใหม่ อ้างถึงสถานที่และบุคคลไปต่าง ๆ นา ๆ ถึงแม้ว่าปฐวีธาตุที่ถูกอธิษฐานไว้ในแหล่งธรรมชาติอาจจะมีอยู่จริง แต่หากเป็นของวิเศษเพียงนี้ก็คงไม่มีผู้ใดล่วงละเมิดไปเก็บเอามาได้โดยง่าย และจำเป็นต้องระลึกไว้ด้วยว่า เราต่างมีกรรมเป็นของตนเอง ไม่มีแรงใดเสมอด้วยแรงกรรม ปฐวีธาตุแม้จะวิเศษเพียงใดก็จะวิเศษเฉพาะหินก้อนนั้น ไม่อาจทำให้ผู้ใดวิเศษไปด้วยได้ อริยบุคคลทั้งหลายจึงมักสอนสั่งปุถุชนให้พากันอบรมจิตใจให้เกิดความดีจากภายในด้วยตนเอง การเกิดขึ้นของปฐวีธาตุเองก็เป็นไปด้วยวาระและเจตนาของผู้ที่สร้าง และท่านเหล่านั้นก็วิเศษมาก่อนปฐวีธาตุทั้งสิ้น 

พระพ่อแม่ธรณีปฐวีธาตุ ตามที่ท่านเจ้าคุณนรฯ เรียก หรือพระเพชร ของหลวงปู่คำพันธ์ รวมถึงศิลาน้ำของคุณแม่บุญเรือน ถึงจะเป็นที่ต้องการและมีคนตามหามากมายเพียงใด ก็ไม่อาจหาข้อยุติมายืนยันความจริงแท้ได้ เพราะไม่มีอะไรที่จะสร้างความเชื่อมั่นได้อย่างสนิทใจ จนอาจเป็นสิ่งที่เชื่อถือไม่ได้เลย ปฐวีธาตุจึงเป็นหนึ่งในเรื่องเล่าที่แต่งเติมกันไปเรื่อย ๆ และกลายเป็นวัตถุลึกลับในตำนานที่ยากพิสูจน์ วันหนึ่งอาจจะถูกบิดเบือนไปตามกระแสอย่างไม่อาจฉุดรั้งได้

มีข้อคิดหนึ่งจากบทประพันธ์เรื่อง สี่แผ่นดิน

ตัวละครที่เป็นเสด็จพระองค์หญิง สอนแม่พลอยซึ่งเป็นนางข้าหลวงในตำหนักว่า 

“พลอยเคยสังเกตบ้างไหม ไอ้ของต่าง ๆ เหล่านี้ที่มีราคาน่ะ ดีจริง ๆ มีราคาจริง ๆ ก็เพราะว่าปากคนพูด ถ้ามีคนใดคนหนึ่งที่เป็นคนที่คนเชื่อถือ บอกว่าไอ้นั่นดี ไอ้นี่ดี คนก็เห็นดีเห็นงามตามกันไปหมด  อย่างถ้าเจ้านายในวังนัดเอาก้อนกรวดมาแขวนคอกันทุกองค์  ก็ต้องมีคนทั้งหลายเห็นดีเห็นงามทำตามกันไปหมดอีกนั่นแหละ

...แต่นั่นแหละนะไม่ว่าจะกรวด หรือว่าเป็นเพชร ถ้ามันหายไปเราก็ต้องเสียดายเป็นธรรมดา ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก ถ้าไม่อยากจะทุกข์ไม่อยากจะเสียคน ก็ไม่ต้องไปรักอะไรให้มันมากนัก ถ้าจะรักก็ต้องให้รู้ว่ากำพืดมันเป็นกรวดหรือเป็นเพชร ถ้าเรารู้ราคาจริง ๆ ของมันแล้ว ถ้ามันหายไปก็ไม่ต้องไปเสียดายอะไรมันมากนัก"

*************************************************************